گَــزَنه گیاهی از تیره گزنه، علفی و پایا با ساقهای
منشعب است. ساقه آن راست و چهارگوش بوده و برگهای آن پوشیده از کرکهای گزندهای است
. روستای چلرود ، روستای چل
گزنه
در ظاهر، گیاهی پردردسر و علفی هرز است اما در میان سبزیها یکی از غنیترین منابع
کلروفیل بهشمار میرود. این گیاه از گذشتههای بسیار دور به عنوان غذا، دارو و فیبر
کاربرد داشته است. بیش از ۵۰ ترکیب شیمیایی در گزنه شناسایی شده است که هر یک در درمان
مشکلاتی همچون ورم مفاصل، روماتیسم مزمن و کمک به بهبود گردش خون مؤثر واقع میشوند.
خواص
دارویی: مداوای مجاری ادرار (پروستات)، درمان دستگاه تنفسی، کاتاره معده، ضد قند خون،
افزایش دهنده گلبولهای قرمز خون. صرف نظر از جنبههای خوراکی که به صورت پخته همانند
اسفناج خورده میشود و سرشار از مواد معدنی و مغزی است این گیاه حاوی مادهای به نام
سکرتین است که بهترین عامل جهت تحریک و به کار انداختن غدد ترشحی هاضمه در معده، روده،
کبد، لوزالمعده وکیسه صفرا است. خاصیت مهم دیگر آن کمک ساختن به ساخته شدن گلبولهای
سرخ و در نتیجه تنفس مناسب سلولهای بدن است . از نظر طبی این گیاه خواص عجیبی دارد،
مدر است و بخصوص کسانی که از رماتیسم، نقرس، سنگ کلیه ناراحتند باید به آن توجه کنند
. ضد اسهال است به ویژه در اسهالهای خطرناک که در هنگام شیوع وبا پیدا میشود بکار
میرود، خونروشها (خون روش بینی، سینه وانواع دیگر) و خلطهای ناراحت کننده (در سرماخوردگی
وگرفتگی مجاری تنفسی) را آرام میکند. مقوی است و به مادران شیرده جهت زیاد شدن شیر
کمک میکند. خون را تصفیه کرده و ضد کرم است. استعمال
خارجی آن در موارد رماتیسم موفقیت آمیز بوده است. غرغره دهان با فراورده دارویی این گیاه
یک ماده ضروری جهت ضدعفونی کردن دهان، رفع ورم و جراحات لثه ومداوای آنژین به شمار
میرود، لوسیون و کمپرسهای گزنه در مراقبتهای زیبایی مانند تمیز کردن پوست، از بین
بردن آکنه، اگزما و جلوگیری از ریزش موی سر به کارمی رود .
قسمتهای مورد استفاده: برگها،
سرشاخههای گلدار و ریشه گزنه مورد استفاده قرار میگیرد.
پراکنش جغرافیایی: در ایران
درییلاقات اطراف تهران، شمیرانات ودرکرج دردامنههای البرز و مازندران ، کندوان، پل زنگوله، در
مناطق شمالی بطور خودرو دیده
میشود . روستای چلرود ، روستای چل
ویژگی های گیاه گزنه در ادامه مطلب
