مــردمــــان با مــحبت دارد و سنــگ صبــــور

او میــــان کــوه البـــرز خـــودنمـایی می کند

هــرکه باشد اهل دل ، او  دلــربایی می کند

نام آن چـل رود باشـد خــاندانش شهـــر نـور

مــأمــن مـــــــــــردان دانا و زنـان پرغــــــــرور

در میـــانش باصفـــا مـردم ، همه اهل تلاش

با خـــدا اهل نمـــاز ، دنبـال امـــرار معـــــاش

گـر بیایی روستای چل رود و تماشایی کنــی

همــرهت گــــردد هزاران خاطـــــرات ماندنی

یالیغلــــــد و منبـــــرا و نازر و تپـه ســـــــــری

اسب تخته ، اوعـــرو ، زرکن همــه جا دیدنی

دریوک زیبــــــــا نگیــــــن مـــــــــرتع ناذر بـود

همچـــو این دریاچــه درجایی کم و کمتر بـود

اعظمـــــــی دارد تمنـــــا از خــدای عـــالمین

رحــــم وا دارد همـــی بر مـردم این سـرزمین

شعـــر زیبا سروده ی آقای جعفــر اعظمـی ؛ معلـم خوب و مهربان روستای چل رود

... درود و سپاس از استـــاد اعظمـی ...